Tipik şemaları şöyledir:
1.
Kurallar başkaları içindir.
2.
Ancak aptallar bütün kurallara uyarlar.
3.
Kurallar bozulmak içindir.
4.
Bir numaraya dikkat edin.
5.
Zevkim her şeyden önce gelir.
6.
Başkaları benim yüzümden acı çekiyor veya rahatsız oluyorlarsa bu
onların sorunu.
7. Şimdi yapmalısın. Hayal kırıklığına uğramama fırsat
vermemeliyim.
8.
Ne istiyorsam alabilmek için ne yapmam gerekiyorsa yapacağım.
9.
Pek çok kişiden gerçekten daha kabiliyetli birisiyim.
Kendileri hakkındaki
görüşleri: Genel olarak bu kişiler kendilerini yanlız, otonom ve güçlü
görürler. Bazıları kendilerini kötüye kullanılmış ve kötü
davranılmış hissettiklerinden
başkalarına da kötü davranmayı haklı görürler.
Başkaları hakkındaki
görüşleri: Diğer insanları ya sömürücü olarak görürler
ki bu nedenle
karşılık olarak sömürülmeyi hakkederler ya da zayıf ve saldırıya
açık görürler ki avlanmayı
hakkederler.
İnançlar:
Kendime dikkat etmeliyim, saldıran ben olmalıyım yoksa kurban olan ben olurum.
Kurallar keyfidir ve varlıklı olanları yoksullardan korumak içindir. Bu nedenlerle
kendilerini
kurallara aykırı davranmaya mecbur hissederler.
Şartlı
inançları şudur: “eğer diğer insanları manüpüle etmezsem,
hiç bir zaman istediğimi
elde edemem” “başkası seni vurmadan sen onu vur” “şimdi sıra
sende” “onu al çünkü
hakkettin”.
Stratejileri ikiye
ayrılır. Ya açık bir şekilde direk olarak saldırırlar ya da gizli,
kurnaz bir
şekilde hile yoluyla manipüle ederek sömürürler.
Duygulanım: Eğer
belli bir duygulanım varsa kendilerinin sahip olması gerekenlere sahip
olan diğer insanlara olan öfkeleridir.
