A. Zeka geriliği
IQ (Intelligence Quotient): IQ 1912 yılında William Stern tarafından zekanın bir ölçüsü olarak ortaya konulmuştur. On yaşında bir çocuk IQ testinde 100 puan aldığında 10 yaşındaki çocukların testteki ortalama başarısını göstermiştir. Yüz puanın üzerinde puan aldığında daha büyük yaştaki çocukların başarısını gösterir. Normal zeka katsayısına sahip kişiler IQ testinde 90-110 arasında puan alırlar. DSM-IV’e göre mental retardasyon IQ’un 70’in altı olarak tanımlanmıştır. William Stern’den sonra, IQ testleri daha da geliştirilmiştir. WAIS (Wechsler Adult Intelligence Scale) ve Stanford Binet zekayı ölçmek için en çok kullanılan testlerdir. Zeka geriliği çeşitli derecelerde tanımlanabilir:
  • Ilımlı zeka geriliği [zeka katsayısı (IQ) 50-55 ile 70 arasında]
  • Orta zeka geriliği [zeka katsayısı (IQ) 35-40 ile 50-55 arasında]
  • Ciddi zeka geriliği [zeka katsayısı (IQ) 20-25 ile 35-40 arasında]
  • Belirgin zeka geriliği [zeka katsayısı (IQ) 20-25’in altında]
Zeka geriliğini tanımlamak için, artık pek kullanılmayan bazı terimler de şunlardır:
  • İdiot: zeka yaşı 3’ün altında.
  • Embesil: zeka yaşı 3-7 arasında.
  • Moron: zeka yaşı 8 civarında.